The night is sensuous, the night is so sweet,
Anointed with hashish and with luscious balm.
Along luminous roads I stroll almost drunk.
The night is sensuous, the night is so sweet.
Kisses come to me from the wind and the sea.
Tender kisses of light blossom all around.
This night, this Sunday is a feast for my soul.
Kisses come to me from the wind and the sea.
The light in my soul is slowly fading out!
My lips are still thirsty for that single kiss.
The night is so festive, the moonlight so bright!
But the light in my soul is slowly fading out!
Translated by Gerald Papasian and first appeared in English in “Sojourn at Ararat: Poems of Armenia”.
Misak Medzarents (1886-1908) was born in Akn (now Turkey) and died of tuberculosis at 22.
The poem in original Armenian
Սիրերգ
հեղինակ՝ Միսաք Մեծարենց
Գիշերն անոյշ է, գիշերն հեշտագի՜ն,
Հաշիշով օծուն ու բալասանով.
Լուսեղէն ճամբէն ես կ'անցնիմ գինով՝
Գիշերն անոյշ է, գիշերն հեշտագին…։
Համբոյրնէր կու գան հովէն ու ծովէն,
Համբոյր՝ լոյսէն որ չորս դիս կը ծաղկի,
Այս գիշեր Տօն է հոգւոյս՝ Կիրակի՜,
Համբոյրնէր կու գան հովէն ու ծովէն ։
Բայց լոյսն իմ հոգւոյս քիչ քիչ կը մաշի՜
Շրթունքս են ծարաւ միակ համբոյրին…։
Ձնծագին գիշեր է լոյս ու լուսին՝
Բայց լոյսն իմ հոգւոյս քիչ քիչ կը մաշի…։
